Die einde is nie donker nie: Christus maak alles nuut

Eskatologie: Hoop en voleinding – die betekenis daarvan

Wanneer mense die woord eskatologie hoor, dink hulle maklik aan die einde van die wêreld, tekens van die eindtyd, rampe, oorloë en allerlei voorspellings oor wat nog gaan gebeur. In die Bybel is die boodskap oor die voleinding egter nie in die eerste plek bedoel om gelowiges bang of nuuskierig te maak nie. Dit is bedoel om hoop te gee.

Eskatologie gaan oor God se belofte dat die geskiedenis nie doelloos voortstrompel nie. Daar is ’n bestemming. Christus sal weer kom, die dood sal nie die laaste woord hê nie, en God sal sy skepping tot voleinding bring.

Die Christelike verwagting is daarom nie bloot: Eendag gaan alles eindig nie. Dit is eerder: God gaan voltooi wat Hy begin het.

Ons hoop is ’n Persoon

Die hart van die Christelike toekomsverwagting is nie ’n kalender of ’n reeks eindtydtekens nie. Dit is Jesus Christus.

Ná Jesus se hemelvaart hoor die dissipels:

“Hierdie Jesus … sal net so kom soos julle Hom na die hemel sien weggaan het.”
Handelinge 1:11

Daarom bely die kerk deur die eeue heen dat Christus weer sal kom. Ons wag nie bloot vir ’n gebeurtenis nie. Ons wag op Hom.

Paulus skryf:

“Ons burgerskap is in die hemel, van waar ons ook die Here Jesus Christus as Verlosser verwag.”
Filippense 3:20

Dit verander die toon van ons verwagting. Die Christen kyk nie na die toekoms met paniek nie, maar met vertroue, omdat die Een wat kom dieselfde Christus is wat reeds sy lewe vir ons gegee het.

Die dood kry nie die laaste woord nie

Een van die belangrikste dele van die Christelike hoop is die opstanding.

Paulus skryf in 1 Korintiërs 15 dat Christus uit die dood opgewek is as die “eersteling” van dié wat gesterf het. Christus se opstanding is dus nie ’n losstaande wonderwerk nie. Dit is die waarborg van wat God ook vir sy kinders bestem.

Daarom kan Paulus aan die einde van dié hoofstuk sê:

“Die dood is verslind in die oorwinning.”
1 Korintiërs 15:54

Dit beteken nie dat gelowiges nie rou nie. Wanneer iemand vir wie ons lief is sterf, is die verlies werklik. Ons huil. Ons verlang. Ons voel die leë plek.

Maar Paulus sê dat ons nie treur “soos die ander mense wat geen hoop het nie” (1 Tessalonisense 4:13).

Ons verdriet en ons hoop kan langs mekaar bestaan.

Wanneer ons by ’n oop graf staan, sê die Christelike geloof nie dat die dood onbelangrik is nie. Dit sê dat die dood nie finaal is nie.

God maak alles nuut

Die Bybelse prentjie van die voleinding is ook veel groter as net “ons gaan hemel toe”.

Openbaring 21 beskryf:

“’n Nuwe hemel en ’n nuwe aarde.”
Openbaring 21:1

En God sê:

“Kyk, Ek maak alles nuut.”
Openbaring 21:5

Let op: God sê nie bloot: “Ek maak nuwe dinge” nie. Hy sê: “Ek maak alles nuut.”

Die Bybelse hoop is dus een van herstel en vernuwing. Die skepping wat tans gebroke is onder sonde, lyding en dood, sal nie vir altyd so bly nie.

Paulus gebruik in Romeine 8 die beeld van die hele skepping wat sug en verlang na verlossing (Romeine 8:18–25).

Daarom kan ’n Christen na ’n wêreld vol oorlog, geweld, siekte, armoede en gebrokenheid kyk sonder om te sê: “Dit maak nie saak nie.”

Dit maak juis saak, want God het hierdie wêreld nie afgeskryf nie.

Wat beteken dit vir vandag?

Eskatologiese hoop is nie ’n verskoning om uit die wêreld te ontsnap nie. Dit verander hoe ons vandag leef.

As ek glo dat Christus kom en dat God alles nuut maak, hoef ek nie elke krisis as die einde van alles te ervaar nie.

Ons leef in ’n tyd waarin mense voortdurend met slegte nuus gekonfronteer word. Ons fone bring oorlog, geweld, ekonomiese onsekerheid, politieke spanning en persoonlike tragedies binne sekondes tot by ons.

Dit kan maklik voel asof alles besig is om uitmekaar te val.

Christelike hoop ontken nie hierdie werklikhede nie. Dit sê egter: Hierdie is nie die laaste hoofstuk nie.

Dit help ons om nugter te leef.

Jesus self waarsku sy dissipels teen eindtydspekulasie. Hy sê:

“Van daardie dag en uur weet niemand nie.”
Matteus 24:36

Die vraag is dus nie: Kan ek die datum uitwerk?

Die vraag is: Hoe leef ek getrou terwyl ek wag?

Hoop kry hande en voete

Die verwagting van Christus se koms behoort sigbaar te word in gewone dinge.

Wanneer jy iemand wat rou besoek, leef jy met hoop.

Wanneer jy jou kind leer dat geloof nie net oor Sondae gaan nie, dra jy hoop oor na ’n volgende geslag.

Wanneer jy iemand vergewe terwyl verbittering makliker sou wees, leef jy iets van God se toekomstige nuwe wêreld reeds nou.

Wanneer jy ’n eensame persoon bel, ’n honger mens help of iemand wat moed verloor het ondersteun, sê jou optrede: gebrokenheid sal nie vir altyd regeer nie.

Wanneer ’n Christen eerlik werk, sorg vir ander en verantwoordelik met God se skepping omgaan, doen ons dit nie omdat ons dink ons kan self die wêreld red nie.

Ons doen dit omdat ons weet aan Wie die wêreld behoort.

Petrus verbind juis die hoop op die nuwe hemel en nuwe aarde aan die vraag hoe ons nou behoort te leef:

“Terwyl julle hierdie dinge verwag, moet julle julle daarvoor beywer om vlekkeloos en onberispelik voor Hom te wees.”
2 Petrus 3:14

Leef vorentoe

Die Christelike geloof kyk dus vorentoe, maar staan met albei voete in die hede.

Ons wag, maar ons sit nie ledig nie.

Ons treur, maar nie sonder hoop nie.

Ons sien die gebrokenheid van die wêreld, maar glo dat dit nie die finale werklikheid is nie.

Ons weet nie wanneer Christus kom nie, maar ons weet Wie kom.

Daarom eindig Paulus sy groot hoofstuk oor die opstanding nie met ’n ingewikkelde teorie nie, maar met praktiese raad:

“Wees standvastig, onwankelbaar, altyd oorvloedig in die werk van die Here, omdat julle weet dat julle inspanning in diens van die Here nie tevergeefs is nie.”
1 Korintiërs 15:58

Dit is miskien die eenvoudigste manier om eskatologie te verstaan:

Omdat God ’n toekoms beloof, kan ons vandag met hoop leef.

Die einde van die Christelike verhaal is nie duisternis, chaos of dood nie.

Die laaste woord behoort aan Christus:

“Kyk, Ek maak alles nuut.”