Skriflesing: Joël 2:12-17

Tema:  Wanneer die geloofsgemeenskap tussen die nood en God gaan staan.

Joël praat met ’n volk wat deur ’n geweldige ramp getref is. Sprinkaanswerms het die land kaalgevreet, die oeste is vernietig en die toekoms lyk onseker. Tog klink God se genadige uitnodiging juis binne hierdie nood: “Kom met julle hele hart terug na My toe.” Die geloofsgemeenskap word geroep om nie op ’n afstand oor die nood te praat nie, maar om dit saam voor God te dra.

1. Keer eers self met jou hele hart na God terug

Voordat ons ander se nood voor God dra, moet ons ons eie harte ondersoek. “Skeur julle harte, nie julle klere nie,” sê die Here. Ware bekering is meer as uiterlike godsdienstigheid of spyt oor die gevolge van ons keuses. Dit is om opreg na God terug te draai. Ons mag dit doen omdat Hy genadig, barmhartig, lankmoedig en vol liefde is. In Jesus Christus is die weg terug na die Vader vir ons oopgemaak.

2. Dra die nood as geloofsgemeenskap saam

Joël roep die hele gemeente bymekaar: bejaardes, kinders, babas en pasgetroudes. Niemand staan buite die volk se nood of hulle gebed nie. As liggaam van Christus behoort ons aan mekaar. Wanneer een lid ly, ly almal saam. Soos die vriende wat die verlamde man na Jesus gebring het, dra ons mense wat nie meer self kan voortgaan nie, in liefde en gebed na Hom toe.

3. Gaan staan biddend tussen die nood en God se genade

Die priesters staan tussen die voorportaal en die altaar en pleit: “Betoon medelye met u volk, Here.” Voorbidding ontken nie die werklikheid van lyding nie, maar weier om te glo dat nood die laaste woord het. Ons kan nie alles regmaak nie, maar ons kan mense se name voor God noem. Mag ons naby genoeg aan mense staan om hulle nood te voel, en naby genoeg aan God leef om dit getrou na Hom toe te dra.

LEES OF KYK GERUS VERDER –