’n Hart van dankbaarheid in elke seisoen

“Elke goeie gawe en elke volmaakte geskenk kom van Bo. Dit kom van die Vader wat die hemelligte geskep het, maar wat self nie soos hulle verander of verduister nie.” — Jakobus 1:17

Soos die jaar stadig tot ’n einde begin kom en Desember nader, bevind ons onsself dikwels tussen twee gevoelens: verligting dat die einde van die jaar naby is, en die swaar gewig van alles wat nog onafgehandel bly. Dit is maklik om net die gejaag te sien — jaareinde-take, familie-planne, finansiële druk, of selfs die stilte van eensaamheid wat in hierdie tyd harder klink.

Maar te midde van dit alles herinner Jakobus ons aan iets tydloos: elke goeie en volmaakte gawe in ons lewe kom van bo — van ’n God wat nie verander nie, maak nie saak hoe baie die seisoene of omstandighede verander nie.

Dankbaarheid wat ons grond

Jakobus 1:12–18 praat oor volharding, versoeking en die goedheid van God. Die toetse van die lewe is werklik — maar God se goedheid bly standvastig.  Dankbaarheid is nie om voor te gee dat alles maklik is nie. Dit is om te kies om te sien dat God se lig steeds skyn, selfs wanneer die skaduwees lank word.

Wanneer ons stadiger beweeg en die klein genadegawes van elke dag begin raaksien, word dankbaarheid ’n stil geloofsdaad. Dit herinner ons dat God se hand steeds aan die werk is — Hy voorsien wat goed en volmaak is, in Sy tyd. Nie net wanneer dinge reg loop nie, maar ook in ons wag, onsekerheid en behoefte.

Alledaagse oomblikke van dankbaarheid

• Wanneer jy oorlaai voel: Hou vir ’n oomblik stil en dank God vir die krag wat jou tot hier gedra het. Die feit dat jy nog staan, is reeds genade.
• Wanneer planne nie uitwerk nie: Onthou dat God se gawes dikwels in lesse geklee kom, nie in versieringslint nie.
• Wanneer die feestyd swaar voel: Laat dankbaarheid jou lig wees. Dank God vir teenwoordigheid eerder as perfeksie, vir verhoudings eerder as roetines, vir genade eerder as skuld.
• Wanneer jy na meer smag: Kyk weer na wat jy reeds het — die dak, die asem, die ete, die glimlag. Elkeen is ’n fluistering van God se trou.

Dankbaarheid beteken nie om te ontken wat seermaak nie; dit beteken om God se goedheid in te nooi in die plekke wat wel seermaak.

Die Vader, die Skepper, van die hemelligte

Jakobus noem God die “Skepper van die hemelligte” — ’n naam wat so mooi pas by hierdie tyd van die jaar, wanneer Kersliggies weer in vensters en strate verskyn. Terwyl ons ligte kan flikker of verdof, doen God s’n nooit. Hy is onveranderlik, standvastig en heilig.

Wanneer ons onthou dat Hy die Bron van elke ware gawe is — liefde, vergifnis, vrede, verlossing — begin ons die lewe met nuwe oë sien. Selfs in donker tye rig dankbaarheid ons harte na daardie Lig wat nooit uitgaan nie.

’n Uitnodiging vir Desember

Soos Advent aanbreek, neem elke dag ’n oomblik om vir God te dank vir een gawe — groot of klein. Laat dankbaarheid jou hart voorberei vir Kersfees, nie net as ’n viering van wat onder die boom lê nie, maar van Wie na ons toe gekom het.

Dankbaarheid is hoe ons ruimte maak vir vreugde. Dit is hoe ons plek maak vir Jesus — in die gewone, in die besige, en in die wag.

Mag hierdie Advent ’n tyd wees waar dankbaarheid verander in verwondering — en waar elke lig wat ons sien ons herinner aan die Een wat gekom het om in ons duisternis te skyn: Jesus Christus, ons grootste gawe.

Genade en vrede,
Ds. Jaco