Ons erfenis: Wat het ons ontvang, en wat laat ons na?

Wanneer ons die woord erfenis hoor, dink ons maklik aan dinge uit die verlede: familietradisies, stories wat deur geslagte heen vertel word, kos wat aan ’n mens se kinderdae herinner, taal, musiek, gebruike en plekke wat vir ons betekenis dra.

Erfenis vertel iets van waar ons vandaan kom. Dit herinner ons dat ons nie vandag hier staan as mense sonder ’n geskiedenis nie. Ander mense het voor ons geleef, gewerk, gebid, liefgehad, swaargekry en gehoop. Iets van hulle lewens leef vandag in ons voort.

Vir ’n Christen gaan die gedagte van erfenis egter nog dieper.

Die Bybel herinner ons telkens dat geloof ook van geslag tot geslag oorgedra word. In Psalm 78:4 lees ons:

“Ons sal dit nie vir hulle kinders verberg nie, maar aan die volgende geslag vertel van die roemryke dade van die Here en van sy mag en van die wonders wat Hy gedoen het.”

Hierdie woorde laat ’n mens anders oor Erfenisdag dink. Ons kan dankbaar terugkyk na dit wat ons ontvang het, maar ons moet ook vorentoe kyk en vra: Wat gaan die geslag ná ons ontvang?

’n Erfenis waarvoor ons dankbaar kan wees

Elkeen van ons dra ’n verhaal met ons saam.

Daar is waarskynlik mense wat ’n besondere invloed op jou lewe gehad het. Miskien was dit ’n ouma wat jou geleer bid het. ’n Oupa wat vir jou gewys het wat integriteit beteken. ’n Ma of pa wat jou geleer het om ander met respek te behandel. ’n Onderwyser, vriend, predikant of familielid wie se woorde lank ná die gesprek nog by jou gebly het.

Nie alles wat ons uit die verlede ontvang het, is noodwendig volmaak nie. Elke familie en elke gemeenskap het mooi én moeilike verhale. Tog kan ons met dankbaarheid soek na die mense en oomblikke waardeur God iets kosbaars in ons lewens geplant het.

Paulus skryf byvoorbeeld aan Timoteus oor sy geloof en sê:

“Ek dink aan jou opregte geloof, dieselfde geloof wat al in jou ouma Loïs en in jou moeder Eunice geleef het.”
(2 Timoteus 1:5)

Hier sien ons iets besonders: geloof het ’n geskiedenis. Timoteus se geloof was sy eie, maar daar was mense voor hom wat die grond voorberei het.

So is daar waarskynlik ook spore van ander mense se geloof in ons eie lewens.

Ons grootste erfenis is nie iets wat ons besit nie

Erfenis word dikwels verbind aan dit wat mense nalaat: ’n huis, geld, besittings of waardevolle voorwerpe. Hierdie dinge kan betekenis hê, maar die Bybel herinner ons dat die kosbaarste dinge nie noodwendig in ’n testament geskryf kan word nie.

’n Lewe van geloof.

’n Voorbeeld van liefde.

Die vermoë om te vergewe.

Deernis met mense wat swaarkry.

Die gewoonte om te bid.

Die vertroue dat God ook in moeilike tye teenwoordig is.

Dit is ’n erfenis wat baie langer kan leef as enigiets wat ons kan koop of besit.

Petrus praat selfs van die erfenis wat God vir sy kinders voorberei het as:

“’n onverganklike, onbesmette en onverwelklike erfenis.”
(1 Petrus 1:4)

Ons diepste identiteit lê daarom nie bloot in ons verlede, ons familienaam, ons taal of ons tradisies nie. As gelowiges vind ons uiteindelik ons diepste identiteit in Christus.

Ons behoort aan Hom.

Erfenis is ook ’n verantwoordelikheid

Erfenis gaan daarom nie net oor die vraag: “Wat het ek ontvang?” nie.

Daar is ’n tweede vraag:

“Wat laat ek na?”

Wat sal mense eendag onthou wanneer hulle aan ons dink?

Sal hulle onthou dat ons altyd reg wou wees, of dat ons genadig was?

Dat ons baie dinge besit het, of dat ons ruimhartig was?

Dat ons baie gepraat het oor geloof, of dat hulle iets van Christus in die manier waarop ons geleef het, kon raaksien?

Dit is dalk een van die mooiste maniere waarop ’n Christen Erfenisdag kan vier: deur nie net terug te kyk nie, maar ook vorentoe.

Ons kan vir die volgende geslag verhale vertel van God se trou.

Ons kan kinders leer om te bid.

Ons kan jongmense wys dat geloof nie net iets vir ’n Sondagoggend is nie, maar iets wat die manier waarop ons leef, werk, praat en ander mense behandel, vorm.

Ons kan mense laat ervaar dat hulle welkom is.

Ons kan vrede maak waar daar spanning is.

Ons kan vergewe.

Ons kan dien.

Ons kan liefhê.

Dit is die soort erfenis wat nie in ’n museum bewaar hoef te word nie. Dit leef voort in mense.

Vertel dit vir die volgende geslag

Erfenisdag bied vir ons ’n goeie geleentheid om dankbaar te wees vir ons geskiedenis, ons families, ons taal, ons tradisies en die mense wat voor ons gekom het.

Maar vir gelowiges is daar nóg ’n verhaal wat vertel moet word.

Die verhaal van God se trou.

Die verhaal van genade.

Die verhaal van Jesus Christus.

Die verhaal dat God deur geslagte heen mense roep, dra, vergewe en nuut maak.

Psalm 145:4 sê:

“Geslag na geslag prys wat U doen en vertel van u magtige dade.”

Miskien is dit uiteindelik die belangrikste vraag wat ons op Erfenisdag kan vra:

Watter verhaal sal deur ons lewe aan die volgende geslag vertel word?

Mag ons dankbaar wees vir die goeie wat ons ontvang het. Mag ons wysheid hê om dit wat verkeerd was, nie voort te dra nie. En mag ons met ons woorde én ons lewe ’n erfenis nalaat wat verder strek as onsself:

’n erfenis van geloof, hoop en liefde.