Ons glo saam

Waarom geloof persoonlik is, maar nooit privaat nie

Daar is ’n bekende gedagte wat dikwels gehoor word: “Ek hoef nie kerk toe te gaan om ’n Christen te wees nie. Ek kan God by die huis dien.” Daar steek ’n mate van waarheid daarin. God is immers nie net op Sondae of net in ’n kerkgebou teenwoordig nie. Ons kan enige plek bid, die Bybel lees en die Here aanbid.

Maar die vraag is nie of ons kan nie. Die vraag is eerder: Hoe het God bedoel dat ons ons geloof uitleef?

Wanneer ons die Bybel lees, ontdek ons iets merkwaardig. God roep mense nie net tot geloof nie, Hy roep hulle ook na mekaar toe.

Van die eerste Christene lees ons:

“Hulle het hulle heelhartig toegelê op die leer van die apostels, die onderlinge verbondenheid, die breek van die brood en die gebede.” (Handelinge 2:42)

Let op dat geloof van die begin af saam beleef is. Hulle het saam geleer, saam geëet, saam gebid en saam geleef. Hulle verhouding met God het hulle verhouding met mekaar gevorm.

Dit is ook die beeld wat Paulus gebruik wanneer hy die kerk beskryf. Hy noem gelowiges die liggaam van Christus (1 Korintiërs 12). ’n Liggaam bestaan uit baie verskillende dele, maar elke deel is afhanklik van die ander. ’n Hand kan nie sê hy het nie die voet nodig nie. Net so is geen Christen bedoel om geïsoleerd van ander gelowiges te leef nie.

Ons leef egter in ’n kultuur wat onafhanklikheid vier. Ons wil graag self besluit, self kies en self ons geloof vorm. Tog herinner die evangelie ons daaraan dat geloof nie ’n individuele projek is nie. God gebruik ander gelowiges om ons te bemoedig wanneer ons moed verloor, om ons reg te help wanneer ons afdwaal, om saam met ons bly te wees wanneer ons vreugde ervaar, en om ons laste te help dra wanneer die lewe swaar raak.

Daarom moedig die skrywer van Hebreërs gelowiges aan:

“Laat ons ook na mekaar omsien deur mekaar aan te spoor tot liefde en goeie dade. Laat ons nie van ons samekomste af wegbly nie…” (Hebreërs 10:24-25)

Hierdie woorde gaan oor veel meer as bloot kerkbywoning. Dit gaan oor mense wat doelbewus deel van mekaar se lewens is. Geloof groei waar mense saam luister na God se Woord, saam bid, saam dien en mekaar liefhet.

Die gemeente is daarom nie bloot ’n plek waar ons elke Sondag opdaag nie. Dit is ’n geloofsfamilie waarin God ons leer om sy liefde sigbaar te maak. Niemand van ons het al die gawes, al die antwoorde of al die krag nie. Maar saam weerspieël ons iets van Christus se volheid.

Wanneer ons saam aanbid, saam lag, saam huil en saam hoop, ontdek ons dat geloof nie swakker word wanneer dit gedeel word nie. Dit word sterker.

Dink hieroor: Is daar mense in jou geloofsgemeenskap wat jou geloof versterk? En vir wie is jy vandag daardie bron van bemoediging?

“Want waar twee of drie in my Naam bymekaar is, daar is Ek by hulle.” (Matteus 18:20)

God roep ons nie net na Hom toe nie. Hy roep ons ook na mekaar toe. Dáár, in die gemeenskap van gelowiges, leer ons saam wat dit beteken om dissipels van Jesus Christus te wees.