Wat is die Christelike geloof, en wat maak dit anders?
Die Christelike geloof begin by ’n eenvoudige vraag: As daar ’n God is, wie is Hy, en wat beteken dit vir ons?
As God die Skepper van alles is, dan is Hy nie maar net nog ’n deel van die heelal nie. Hy is die oorsprong daarvan. Die Bybel beskryf Hom as goed, regverdig en heilig. Hy het die wêreld goed geskep en die mens geskep om Hom te ken, lief te hê en in verhouding met Hom te leef.
Maar liefde het net betekenis as dit vrywillig is.
God het die mens daarom nie geskep soos ’n masjien wat geprogrammeer is om Hom lief te hê nie. Hy het ons as verantwoordelike mense geskep wat werklik kan kies, vertrou, gehoorsaam en liefhê.
Daardie vryheid bring egter ook die moontlikheid mee om nie vir God te kies nie.
Volgens die Bybelse verhaal het die mens juis daardie vryheid gebruik om sy eie pad te kies. In plaas daarvan om God te vertrou, wou die mens self bepaal wat goed en kwaad is.
Dit is waar sonde die menslike werklikheid binnekom.
Die probleem is dus nie dat God die kwaad geskep het nie. Die probleem is dat ’n goeie gawe, menslike vryheid, misbruik is.
’n Eenvoudige manier om dit te stel is:
God het ons vry geskep omdat ware liefde nie gedwing kan word nie. Maar dieselfde vryheid waarmee ons God kan liefhê, kan ook gebruik word om Hom te verwerp.
En dit bring ons by die groot probleem.
God is heilig, maar ons is nie.
Ons weet daar is ’n verskil tussen reg en verkeerd. Ons verwag eerlikheid, liefde, trou en geregtigheid van ander mense, maar ons leef self nie altyd daarvolgens nie. C.S. Lewis wys daarop dat dit vreemd sou wees as ons geen werklike morele maatstaf gehad het nie: ons kla juis oor onreg omdat ons glo daar ís iets soos reg.
Die Bybel noem hierdie toestand sonde.
Sonde is meer as net ’n paar verkeerde dade. Dit is die mens se vervreemding van God, die neiging om self in die middelpunt te staan en ons eie wil bo God s’n te kies.
En sonde bly nie net ’n private saak nie.
Wanneer menslike selfsug, trots, hebsug, haat, magsug, jaloesie en vrees deur gesinne, gemeenskappe en hele samelewings versprei, sien ons die gebrokenheid daarvan in die wêreld rondom ons.
Daar ontstaan dus ’n kloof:
’n heilige God aan die een kant en sondige mense aan die ander kant.
Ons kan daardie kloof nie self oorbrug deur net harder te probeer of “goeie mense” te wees nie. As God werklik regverdig is, kan Hy kwaad ook nie bloot ignoreer en maak asof dit nie gebeur het nie.
En dit is presies waarom Jesus Christus die middelpunt van die Christelike geloof is.
God stuur nie bloot iemand anders om die probleem op te los nie.
God kom self na ons toe in Jesus Christus.
Jesus word werklik mens, maar leef sonder sonde. Hy staan waar ons moes staan.
Daarom noem die Nuwe Testament Hom die Middelaar tussen God en mens.
Aan die kruis neem Christus ons sonde en die oordeel daaroor op Hom. In ons plek dra Hy wat ons nie self kon dra nie. En deur sy opstanding oorwin Hy die mag van sonde en dood.
Die kruis wys dus twee dinge tegelyk:
God neem sonde ernstig, en God het die sondaar lief.
Hy sê nie dat sonde niks maak nie. Hy dra self die koste daarvan.
Dit is ook een van die belangrike dinge wat die Christelike geloof van ander wêreldbeskouings en godsdienstige paaie onderskei.
Verskillende gelowe verstaan God, die mens en verlossing op verskillende maniere. Sommige beklemtoon gehoorsaamheid, ander geestelike ontwikkeling, ander verligting, rituele, wet, meditasie of ’n bepaalde lewenspad.
Die Christelike geloof se besondere aanspraak is egter dat die mens se grootste probleem nie opgelos word deurdat ons onsself stadig opwerk na God toe nie.
God kom na ons toe.
Die Christelike boodskap is daarom nie in die eerste plek goeie raad oor hoe ’n mens jouself kan red nie.
Dit is goeie nuus oor wat God reeds gedoen het.
God word mens in Jesus Christus. Hy tree ons werklikheid binne. Hy dra ons sonde. Hy sterf. Hy staan op. En Hy bied versoening as genade aan.
Daarom kan ’n mens die verskil baie eenvoudig stel:
Baie godsdienstige vrae gaan oor hoe die mens God, waarheid of verlossing kan bereik. Die Christelike evangelie begin met die aankondiging dat God in Christus na die mens toe gekom het.
Christenskap is daarom nie bloot ’n stel morele reëls of ’n filosofie oor hoe om ’n beter mens te wees nie.
Dit rus op die aanspraak dat iets werklik in die geskiedenis gebeur het:
Jesus Christus het geleef, gesterf en uit die dood opgestaan.
As die opstanding waar is, verander dit die vraag heeltemal.
Dan vra ons nie meer net:
“Watter godsdiens werk vir my?”
nie, maar:
“Wie is Jesus werklik?”
Dit is waarom verlossing nie beteken:
“Word eers goed genoeg sodat God jou sal aanvaar” nie.
Die evangelie sê:
God het in Christus gedoen wat ons nie vir onsself kon doen nie.
Ons ontvang daardie verlossing deur geloof, deur ons vertroue in Christus te plaas, ons tot God te keer en Christus as Here te erken.
En dan kom die vraag oor hemel en geloof.
Die hemel is in die Christelike geloof nie bloot ’n beloning vir mense wat goed genoeg was nie.
Die hemel is uiteindelik lewe met God.
Daarom is dit moeilik om te sê:
“Ek wil niks met God te doen hê nie, ek glo nie in Hom nie en ek wil Hom nie hê nie, maar waarom kan ek nie vir ewig saam met Hom leef nie?”
God dwing niemand tot ’n verhouding met Hom nie.
Dit beteken nie dat elke persoon wat sukkel om te glo doelbewus God verwerp nie. Mense het werklike vrae, twyfel en verskillende redes waarom hulle nie glo nie.
Maar die Christelike uitnodiging bly:
God bied versoening en lewe aan in Christus.
Die kern van die evangelie is dus:
God het ons goed en vry geskep. Die mens het daardie vryheid gebruik om van God weg te draai. Sonde het die verhouding tussen God en mens verbreek. God is heilig en ons is sondig, en ons kan die kloof nie self herstel nie. Daarom kom God self in Jesus Christus na ons toe. Christus staan in ons plek, dra ons sonde en herstel die verhouding tussen God en mens. Hierdie verlossing word nie verdien nie, maar deur geloof ontvang.
Of nóg korter:
God het ons vry geskep sodat liefde werklik kan wees. Ons het daardie vryheid gebruik om van Hom weg te draai. Sonde het die verhouding verbreek. Daarom kom God self in Jesus Christus na ons toe. Christus staan in ons plek en maak versoening met God moontlik.
